DARE : 誰

คนงบน้อยอย่างเรา รักร้านหนังสือญี่ปุ่นจริงๆ
คุณจะยืนอ่านนานแค่ไหนก็ได้ อ่านอะไรก็ได้
ลองทำที่ไทยสิ โดนสายตาขับไล่ส่องแสงพิฆาตแน่ๆ

ว่าแล้ววันนี้ก็ไปยืนอ่านหนังสือฟรีที่ ทสึทาย่า

จับเล่มแรก cure ปก girugamesh
(ช่วงนี้ออกมินิอัลบั๊มเลย ลงเยอะ)
แต่เราจะไม่พูดถึง
เพราะอัพในส่วนของอะยาบิเอะ
ก็ต้องพูดถึงแต่อะยาบิเอะ(สิวะ)
แต่ใน cure ก็ลงนะ รู้สึกจะเรื่อง อะยาบิเอะกับครึ่งทีแรกของปี 2007
อยากอ่านต่อเหมือนกัน แต่เวลามันน้อย ไปกะเพื่อน
เกรงใจ

หยิบช็อกมา ปก อันคาเฟ่
พลิกหน้าในไป
ไปอ่านตรงที่เป็นศิลปินเขียน คอลัมน์เล็กๆ
วี๊ดว๊าย วันนี้เป็นอาโออิเขียนค่า

อ่านไปก็แปลคร่าวๆไปด้วย
ประมาณนี้

ฤดูร้อนแล้วสินะ
วันที่ยี่สิบหกเดือนเจ็ดนี้ จะเริ่มตารางทัวร์แล้ว
(ชิบุยะ ค่ะ อยากไปสุดใจขาดดิ้น เงินไม่มี)

ถ้าพูดถึงฤดูร้อน
ตอนเด็กๆผมเป็นนักกีฬาด้วยนะ
ช่วงนี้จะเป็นช่วงฝึกซ้อมและฤดูแห่งการแข่งขัน
นอกจากนี้ ทุกๆปี ครอบครัวผมจะไปทะเลกัน
ตอนประถมสาม ตอนนั้นพายุเพิ่งจะผ่านไป
ผมไปทะเลที่ (ที่ไหน อ่านคันจิไม่ออก) กัน
คนน้อยมากเลย ออกจะผิดหวังกันนิดหน่อย

ผมออกไปว่ายน้ำ ว่ายไปไกลๆ
แล้วก็ไปเจอเด็กผู้หญิงคนนึงเข้า
ผมที่เอาแต่เล่นกีฬา ไม่ค่อยคุ้นกับการคุยกับเด็กผู้หญิงหรอก
แต่ตอนนั้นไม่รู้ทำไม แต่อยากคุย
พอลองคุย เธอก็คุยด้วยนะ
ทั้งๆที่ไม่เคยรู้จักกัน แต่เราคุยกันจนลืมเวลาไปเลย
เราคุยกันประมาณสองชั่วโมง
แล้วพอผมนึกได้ ก็ขอกลับก่อน
แต่ก่อนไป ผมบอกให้เธอรอ ผมจะกลับมา
จะเอาดอกไม้ไฟมาด้วย แล้วมาเล่นกันสองคน
พอกลับไปหาครอบครัว บลาๆๆๆ (แปลไม่ได้)
กลับมาหาเธออีกที

ตรงก้อนหินที่เธอนั่ง เขียนไว้ว่า sayonara
ผมก็ยังคิดถึงเรื่องนี้อยู่นะ

ทุกคนเอง ถ้าพูดถึงฤดูร้อน ก็คงมีเรื่องอะไรเยอะแยะสินะ
แล้วก็ ยังไงซะ ทัวร์ของอะยาบิเอะ
ถ้ามาดู ก็จะสร้างความประทับใจให้ทุกคนครับ

นั่นแหละ
เท่าที่จำๆได้ แปลสด ตอนนั้นก็ประมาณนี้
แปลไม่ได้เยอะ แต่ก็พอรู้เรื่องใช่มะ
ไว้มีตังค์ค่อยซื้อมือสอง เอิ้กๆ